20/10/2017 19:39:44 Goede voorbeelden
Omdat de inhoud van de website frequent wordt geactualiseerd, vermelden we steeds de datum van de printversie.

Goede voorbeelden

Over procesbegeleiding, netwerking en co-creatie

Over procesbegeleiding, netwerking en co-creatie

De procesbegeleider krijgt in een complex planningsproces een centrale rol toebedeeld. Hij of zij zal daarvoor een reeks van competenties moeten hanteren: de grote lijnen van het proces in de gaten houden, bestuurlijke verhoudingen begrijpen, respectvol omgaan met verschillende belangen en rollen, echt luisteren, mensen gerust stellen, relaties herstellen én partijen verbinden. Dat verbinden of netwerken is cruciaal. Op eigen kracht komen Vlaanderen, provincie en gemeenten er niet. Maatschappelijke  vraagstukken zijn in een netwerksamenleving als de onze verweven met meerdere disciplines en sectoren. Opgaven zijn te groot en te complex om als overheid alleen op te pakken, en instrumenten als regelgeving en subsidies hebben hun beperkingen. Complexe projecten zijn integrale vraagstukken die een vergaande samenwerking noodzaken. Het is dan niet voldoende om op een bepaald moment in het proces betrokken actoren te laten reageren op voorstellen. Het zal nodig zijn die actoren van bij het begin een pro-actieve rol te laten spelen. Eerder dan een netwerk dat gericht is op het interne functioneren moet er geïnvesteerd worden in netwerken die van 'buiten naar binnen' werken. Het gaat in netwerken niet om positie en mandaat, maar om wat je toevoegt en bijdraagt. Geen dubbele agenda's, maar openheid en onderling vertrouwen is de basis voor samenwerking. Verantwoordelijkheden worden niet door de bepalende partijen toegedeeld, maar gezamenlijk gedeeld. Besluiten vinden niet plaats wanneer de deadline nadert, maar wanneer de tijd er rijp voor is, als de energie van de groep topt. Dergelijke nieuwe netwerkende rol betekent overigens niet dat de vertrouwde rollen en aanpakken zullen verdwijnen. En ook de vertrouwde instituties zullen blijven bestaan en hun waarde behouden. In netwerking gaat het over verbinden van de institutionele context van de eigen organisatie (binnen) met de dynamiek van het netwerk (buiten) op zodanige manier dat deze elkaar in dialoog versterken in plaats van bedreigen of beperken. Die dialoog is nodig om tot co-creatie te komen. In tegenstelling tot marktdenken (het door een doelgroep bereiken van een vastgelegd doel) of onderhandelen (streven naar win-win uitkomsten voor alle actoren) heeft co-creatie een ander vertrekpunt: partijen vinden elkaar op een gemeenschappelijke ambitie. Door middelen, mogelijkheden, bevoegdheden en kennis te combineren kunnen nieuwe mogelijkheden worden gecreëerd. Er komt energie vrij wanneer partners elkaar vinden op een gemeenschappelijke ambitie, en ieder met eigen mogelijkheden in een gelijkwaardig partnerschap wil bijdragen om die ambitie te realiseren.  (bron: Academie voor Overheidscommunicatie, april 2013)